Ayşe Nur

Ayşe Nur
@Aysenur_dan
Gözlerini yumduğu, aklına zorla başka şeyler getirmek için kendini zorladığı halde... Olmuyordu. İlle o. Çok iyi tanıdığı birisine benzeyen haliyle gözlerinin önünden gitmiyordu.
Reklam
.. / yani benim çıkmazlarımda, çoğu sefer sebeplerini gayet iyi bildiğim ama geçiştirilmesi, düzeltilmesi elimde olmayan, hatta fert olarak hiçbirimizin içinden çıkamayacağımız hususlarla burun buruna geliyorum. Sanki bir fabrika. Bizler, her birimiz fabrikanın bir aleti gibiyiz. Nehrin içinde damla gibi. Damlanın nehir üzerinde ne tesiri olabilir?
Ne tuhaftı şu dünya! Birtakım maddi sebepleri bilinmemekle beraber, daha önce bilinmeyen mechullerden geliniyor, doğuluyor, büyünüyor, bir zaman bir arada haşır neşir olunuyor, birbirine alışılıyor sonra yavaş yavaş dağılınıyordu. Bütün bunlar nasıl da ağır ağır, alıştıra alıştıra oluyordu. Ezellerden ebedlere bitmez, başı sonu olmayan bir yolculuk!
Bütün ihtimalleri kafasından geçiriyor, sonunda kendini, yalnız kendini suçluyordu.
İçinde, içinin derinliklerinde gittikçe büyüyüp gelişen, dal budak salan hasret!
Reklam