Kitap, yalnızca Âdem ve Havva’nın hikâyesini anlatmaz; insanın neden hata yaptığını, neden acı çektiğini ve nasıl olgunlaştığını sorgular. Nazan Bekiroğlu’nun şiirsel dili sayesinde kıssalar, okura duygusal ve felsefi bir derinlikle sunuyor.
“Kötülük kendisine şehvetle koşmayanların taşıyamayacağı ağırlıkta bir şeydir.
Bu yüzden kötülüğün bildirgeleri daima daha çok, daha renkli, daha cazip, daha çeşitlidir.”