A.R

Bizim evimiz ruh hallerinin, önsezilerin durumların eviydi, güvenilir değildi, anlaşılmazdı ve bir çocuk için kesinlikle tehlikeliydi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Evimizde kahkahayla güldüğümüzü hatırlamıyorum. Ya da şarkı söylendiğini. Mutluluk, iddiasızca, uyumlu bir biçimde birlikte olmak, birlikte yapılan bir gezinti, hoş bir akşam yemeği- bunlar hayâl bile edilemezdi, çünkü mutluluk sözcüğü için Tanrı’dan af dilemek gerekirdi.
Annem nedense çok geç dönerdi eve, bazen annem olduğunu sadece hayâl etmişim gibi gelirdi bana. Sanki anne diye birini sadece kitaplarda okumuştum.