A.R
@Aysermys
79 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Neden görmüyordu?
Kendine kimin gözünden bakıyordu? Kendinin mi?
Yoksa babasının mı?
Sayfa 248
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnsanlar artık bizimle olmadığında bile varlıklarını güçlü bir şekilde hissettirebilirler.
Sayfa 260
“Tohum… kozalağın içindeki tohum. İçimizdeki tohum, beden içindeki ruh. Zihnini buna açmakla ilgili. Kendini, içine bakmaya ve ruhunu bulmaya adamak.”
Sayfa 206
Zamanla uzaklaşan bir tren gibi babalık. Büyüdükçe benden uzağa gitti, artık sadece uzaklardan dumanı tütüyor.
