Şimdi bir sağanaktır yağıyor bu şiir
Ne onun kadar mavidir gökyüzü,
Ne de gökyüzü onun kadar imkansız..
Ben dünyaya nitekim sığmıyor değilim,
Bazen bendimi aşıyor yaşadıklarım
O kadar,
Ve Bigâne seni sevmiyor değilim
En çok tren istasyonlarını sevdiğin kadar...
Son derece ince yüzüne bakarken
Kitabın üstüne düşen ince yüzüne,
Damarlarıma sığmıyordu kırmızı kanım
Ve ayrılıyordu bedenimden;
Ruhum usul usul..
Karanlıklara umut çizerkende parmak uçlarımla
Birden içimde bir sevinç can buluyordu
Üç kışilik,
Hiç iki kişi olamamıştık Bigâne
Vardı hep aramızda ;
Yanlızlığımıza bile göz diken,
Bir üçüncü kişilik...
Taşlıkta oturulmuş demli çaylar bekleniyor
İki şekeriyle dumanı üstünde
Bir çocuk cambaz dikkatliği ile getiriyor.
Nadir beyaz giyersin Bigâne,
En çok ta sende bu nadirliği sevdim.
Ve bu beyazlığı içinde
Dudaklarındaki rujun daha belli,
Morumsu, yeşilimsi...