"Sorna içime hatta dışıma kapandım. Küsmek gibi bir şey. Bir çeşit gölge fesleğeni. Bir çeşit olmayan hayat. Zaten hiçbir şeyi kararında bırakmamak ve ortasını bulmamak gibi bir sorunum var benim. Epeyce göçebe yaşadım, sadece iki valizim oldu. Bir yığın insan tanıdım. Ama hep yalnızdım..."
Elleri çığlık çığlık
yanyana iki dünya
ikimiz iki dağdan iki hırçın su gibi
akıp gelmiştik buluşmuştuk bir kavşakta
unutmuştuk ayrılığı
yok saymıştık özlemeyi şarkımıza dalmıştık
mutluluk mavi çocuk oynardı bahçemizde...