Çocukluk dikeydir. Yukarıya doğru büyürsün, boyun bahçedeki
güllerinki kadardır, herkes sana her yıl ne kadar büyüdüğünü
tekrar edip durur, baban seni havaya kaldırır, parmak uçlarında
yükselirsin, herşey kıpır kıpır hayat ve hareket doludur, yatmak
istemezsin, ancak zorla yatarsın. Yaşlılık yataydır. Azıcık
dinlenelim, öğleden sonra uzanalım, kanepeye şöyle bir uzanacağım sadece, çünkü belim . . . Yaşlılık uzun süreli, belki de sonsuz bir yataylığa alışmaktır