İyi değilim.
Boğazıma kadar heves kırıklarıyla doluyum.
Acıların dehlizinde kaybolmuş benliğimi arıyorum.
Kime sorsan “gayet mutlu” der;
bilmezler içimde kopan fırtınayı.
En kötüsü de bu ya…
Ne zaman seni düşünsem,
Bir ceylan su içmeye iner
Çayırları büyürken görürüm
Her akşam seninle başlar
Her gece seninle biter
Ay seninle doğar
Güneş seninle batar
Ve ben,
Bir hayata seninle yeniden başlarım.
-Ne oldu ki, saatlerdir oturmuş,
Kıpırdamadan duruyorsun?
Kaygılar içindeyim,
Beni aşıyor her biri,
Ve ilk kez bu kadar
Düşünceli
Tekrarlayacak mıyım,
Hayatım boyunca ben,
Yapıp ettiklerimi?
Cevdet Karal