Artık acı hissetmiyordum. Çevremdeki herşey bana huzur veriyor gibiydi;yüzümü okşayan hafif esinti ;boş sokaklarla, kapalı kapılar ve pencereler,insanlar tarafından dışlanma ,aynı zamanda onları dışlayabilme duygusu;her şeye , yeryüzüne, gökyüzüne hatta ağaçlara bile yabancılaşma . Ait olmadığı bir dünyada yürüyen bir kadın gibiydim.