"Ömrünü başkalarının dertlerini dinleyip onlara çare bulmakla geçiren bir insanın kendi derdine derman bulamaması ne kadar acı olmalı diye düşünürdüm."
Musta: "Bizde boşanma yoktur boşuna mı dedik? Öldürürüm karı seni"
Güllü: "Öldürürsün o halde. İçeri girer yatarsın."
Musta: "Afla çıkarım, hiç üzme tatlı canını"
Güllü: "Boşanmaya kalktığım gün zati ölümü göze almışımdır."
Bu konuşmada kitabın başından beri Güllü'nün uğradığı ataerkil baskı, bu baskının normalleştirilmesi ve tek çarenin "ölüm" olduğunu bize anlatıyor Güllü. Ataerkil bir topluma doğduğu ve yaşadığı için neyin doğru neyin yanlış olduğunu ayırt edip haklarını savunamıyor ve sadece fiziksel olarak değil birçok açıdan şiddet türlerine maruz kalıyor aslında. Musta'nın son cümlesinde, "afla çıkarım" demesi bile ataerkil zihniyetin oradaki hukuka etki ettiğini, erkek ve kadın eşitliğinin olmadığını bize göstermekte.