Ne diyordu Salih Efendi? “Ettahiyyatü’de Mirac gecesi Allah Teâlâ’nın Resûl-i Zîşân aleyhisselatü vesselâm Efendimiz ile karşılıklı selâmlaşmaları ve Hz. Cebrail’in bu selâmlaşma üzerine getirdiği kelime-i şehadet vardır. Tehiyyat’a oturunca bunu düşünün, bunu hayal edin kardeşler, namazınız şenlenir, gönlünüz ferahlar.”
“Çocuk kalbinin, çocuk ruhunun bağdaşamadığı her şeyi reddettin. İşte beni teselli eden de budur. Bir şimşek gibi yaşadın sen. Bir defa çaktın ve söndün. Şimşeği çaktıran göktür. Ve gök ebedîdir. İşte budur beni teselli eden. Bir başka tesellim daha var: İnsandaki çocuk vicdanı, tohumdaki öz gibidir. Ve o öz olmadan tohum filizlenemez, gelişmez. Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin, insanoğlu doğdukça ve öldükçe, insanoğlu yaşadıkça, hak ve doğruluk denen şey var olacaktır.
-Ey soyumuzun ulu anası, Boynuzlu Maral Ana! Bu koyunu sana kurban ediyorum: Çocuklarmızı tehlikeden kurtardığın için; atalarımızı ak sütünle beslediğin için; temiz yürekli oluşun, bize ana gözüyle baktığın için. Bizi dağda bayırda, coşkun sellerde, kaygan yollarda yalnız bırakma! Bizi, yurdumuzu terkedip gitme! Biz senin çocuklarınızız. Âmin!