Bazen sanki karşılıklı iki kapısı olan bir odadaymışız gibi hissediyorum, ikimiz de kendi kapı kolumuzu tutuyoruz ve birimizin göz kırpmasıyla diğeri hemen kendi kapısının arkasına geçmiş oluyor bile. hele birisi diğerine bir söz söyleyecek olsa, diğeri kapıyı kapatmış ve çoktan gözden kaybolmuş oluyor. Birisi kapıyı tekrar açmak durumda, çünkü bu kimsenin terk edemeyeceği bir oda. Biri diğerine benzemese bu kadar, sakın olabilse diğeriyle ilgilenmiyormuş gibi davransa,o zaman odada yavaş yavaş düzeni sağlayacak. Ama bunun yerine o kapıda aynı şeyleri tekrar etmeyi sürdürüyor, hatta her ikimizde bazen aynı anda kapının arkasında duruyor ve güzelim oda boş kalıyor...