Eğer özgürse, ağlar mı hiç insan?
Reklam
Ağladım. Hem de istediğim kadar! İnsanın gerçek özgürlüğü buydu: İstediği kadar ağlayabilmek.
"Diyor ya Âşık Veysel, 'iki kitaplı bir han' diye? Ondan cereyan yapıyor bu hayat! Onun için üşüyorum hep. Gideyimde kapatayım birini!"
Geriye kitapları kaldı. Hepsini bana bıraktı. Bir de ben kaldım...
Reklam