E. Hobsbawm'ın " uzun 19. yüzyıl" adlı serisinin 2ci kitabıdır. Fransız devrimden başlayarak 1917 aralık devrimine kadar olan uzanan zaman sürecinde kapitalizmin gelişimi, onun karşına çıkan direnişleri güzel işlemiş. Siyaset, sosyoloji, antropoloji alalında ilgisi olanların mutlak okuması gerek kitaplardan biridir. Çok zor politik, iktisadi terimler bolca vardır, anlamak için mutlaka google'la beraber okumayı tavsiyye ediyorum. Kitapda benim ilgimi çeken en önemli kısım Fransız devrimin İngiliz endüstri, sanayi devrimi tarafından yutulması ve bunun sonucu Hobsbawm çok incelikle açıklanmıştır.
Kitleler huzur ve ücret istiyorlar. Bunu onlara cumhuriyet verirse
cumhuriyetçi, monarşi verirse monarşi yanlısı olurlar. Eğer olmazsa, gürültü çıkarmadan, onlara istediklerini vaad eden ilk anayasayı destekleyecek!
Alman felsefesinin 'boş balon'larından biri olarak görülen Hegel bile, kendi ülkesinde demode olmuş ve
"eğitimli Alman kamuoyuna rengini veren sıkıcı, kibirli ve bayağı epigonların Hegel' e davranış biçimleri", Marx 'ı, 1860'larda bu büyük düşünürün tilmizi olduğumu ilan etmeye itmişti.