Ahhh sohrap...
Sohrabın suskun olduğunu söylemek yanlış olur.
Suskunluk huzur içeriyor.
Sakinlik, dinginlik, yaşam düğmesinin sesini kısmak gibi..
Sessizlik ise düğmeyi kapatmak...
Kesmek, tamamen durdurmak..!
Sohrabın sessizliği buna özgür iradesiyle karar verenlerin,
Davasını hiç konuşmayarak savunma yolunu seçenlerin Sessizliği değildi...
Bu karanlık bir yere sığınan, etrafındaki örtünün uçlarını kıvırıp
Bir bohça yapan birinin sessizliğiydi...
Bilmiyorum, neden 'At soylu hayvandır, güvercin güzeldir. ' derler.
Ve neden hiç kimse yarasayı kafese koymuyor.
Yoncanın ne eksiği var kırmızı laleden.
Gözleri yıkamalı, başka türlü görmeli..
Kelimeleri yıkamalı.
Kelime rüzgar olmalı, yağmur olmalı...
"Bir kitabı okuyup bitirdiğiniz zaman,
Bunu yazan keşke çok yakın bir arkadaşım olsaydı da,
Canım her istediğinde onu telefonla arayıp konuşabilseydim diyorsanız, o kitap bence gerçekten iyidir..."