Bir kibrit bir kağıt yakar, o kağıt bir ağıt yakar ve tüm dünya alev alır. Ateş bazen ısıtıp yakmaz insanı, üşüttükçe üşütür. İnsan alevlerin ortasında durup donabilir bazen, kar yığıntılarının altında sıcaklık hissedebilir ve karanlıkta görebilir aydınlıkta göremediği her şeyi...Hayat bu.
Yaşadığımız, uyandığımız, nefes aldığımız her gün bizim günümüzdür. Nefes aldığımız her an bizim dönüm noktamızdır, bir saat sonrası veya bir gün sonrası değil. Şu an, tam şimdi. İçinde bulunduğun tam şu saniye senin dönüm noktan. Bunun değerini bil, her saniyenin değerini bil...
Bazen senin de kaybolmak istediğin oluyor mu? Yok olmak istediğin, karanlığa karışmak istediğin, toza dönüşüp üflenmek, uçup gitmek istediğin oluyor mu?