Düşünce disiplin altında bir sıkı düzen şartına itildikçe, hayal kendi özgül bağlamından koptu ve gerçeğin sündürülmüş ya da çarpıtılmış bir biçimine dönüştü.
Özde insanın tükenmeyecek tek hazinesi içgücüdür, gece gündüz sizi yakan O TUTKU var ya yetmez mi birlikte yürümeye, avlığına giden avcı olmanız yeterli her an.
Ne durumda olursak olalım, bir müzüğiz; insan, kendi sesini, daima, başlarından önce işitir. Herkesin, kendince, bir çileye dayanabilme gücü de buradan gelir ya.