Azraamauyuyor
@Azradyn
İnsanlar kötüydü, kitaplara sığındım.
Günlüğümü ve çekmecemdeki siyah kalemi aldıktan sonra listedeki 𝑦𝚤𝑙𝑑𝚤𝑧𝑙𝑎𝑟𝚤 𝑠𝑎𝑦𝑚𝑎𝑘 yazısının üzerini çizdim.
Reklam
Gerçek- ten çok korkuyordum. Yine de bunun bir saat, bir gün, hatta sonsuza dek sürmesini istiyordum. Tıpkı Filippo'nun müziğinin sürmesini istediğim gibi.
Gözlerimin önünde bir sürü yıldızla yatağa uzandım. Mutlu olduğumu hissediyordum. Neden olduğunu bilmiyorum ama artık dünyanın en yalnız çocuğu olduğumu düşünmüyordum.
Doğru anladıysam, vazgeçilmez olan şeyler insanın hayatta kalmasını sağlayacak kadar önemli olmalı.
Arkadaşlık kolay ama aşk tıpkı gözlerimi kaplayan sis gibi işleri karıştırıyor.
Reklam