Gözlerimi kapadım ve gitarın, kemanın, piyanonun sesini dinlediğim. Müziği tenimde hissetim. Bir yaz mevsiminde, insanın başına kötü şeylerin gelmeyeceği akşam vakti, saat beşte, ıslak kumların üzerinde yavaş yavaş yürüyormuş gibiydim.
Yatağın altındaki kutudan günlüğümü çıkardım ve ikinci sayfayı açtım.
𝐵𝑢̈𝑦𝑢̈𝑦𝑢̈𝑛𝑐𝑒 𝑛𝑎𝑠𝚤𝑙 𝑏𝑖𝑟 𝑦𝑢̈𝑧𝑢̈𝑚 𝑜𝑙𝑎𝑐𝑎𝑔̆𝚤𝑛𝚤 𝑔𝑜̈𝑟𝑚𝑒𝑘
Yine gözlüğümün camları buğudandı. Önümdeki, etrafımdaki ve içimdeki her şey bulutlarla kaplanmadan önce yazının üzerine bir çizgi çekmeyi başardım.
Çok fazla vaktim olmadığı doğruydu. Ama bu doğru olsa bile ve Estella'nın her zaman bana doğruları söylemesi benim için çok önemli olsa bile bazen bu kadar dürüst olmamasını istiyordum.
"Estella sana yalvarıyorum, bana büyükannenin hikayelerinden birini anlatır mısın? Ne olur! Ne olur!"
"Sen de mi korkunç hikayleri seviyorsun?"
"Evet!"
"Neden?"
"Bilemem. Sen neden seviyordun?"
"Çünkü korktuğum zaman yaşadığımın farkına varıyordum."