Bir köle, demiştir Marcus Cato, uyuşmadığı her an çalışmalıdır. Yaptığı iş gerekli olsun olmasın çalışmalıdır çünkü çalışmak kendisi için iyidir- en azından köleler için. Bu görüş halen canlılığını koruyor ve bir yoğun gereksiz angarya işin oluşmasına yol açıyor.
Plongeur’ler az da olsa düşünselerdi, çok uzun zaman önce bir sendika kurup daha iyi şartlar için grev yaparlardı. Ama düşünmüyorlar çünkü düşünecek vakitleri yok; hayat onları köleleştirmiş.
hizmete dayalı zanaat içermeyen bir işleri var; sadece hayatta kalmalarına yetecek kadar para kazanıyorlar; tek izin günleri kovuldukları gün. Evlilik şansları ellerinden altınmış yada evlenseler bile karılarıda çalışmak zorunda.Başlarına talih kuşu konmadığı müddetçe bu hayattan kurtulmanın tek yolu hapse düşmek.