ÇIRPINIŞ
Ellerini kente henüz yeni girmiş bir yağmurla ıslatıyorsun
Hiç duyulmamış bir tiradı dinliyorum
Bilmiyorum bu hangi ummanın gel gitleri içimde
Bir elim sana uzanırken sevincim dalga dalga yükselir
Koşarken kumlara batarım can havliyle
Hüzünlü sesin bileklerimden tutar
Halim bir mazlumun çırpınışına benzer
Kalbinin üzerinde bir hayat ağacı büyür
Korkarım adını nakşetmeye naif gövdesine
Her harfinden kan sızar
Soluğumda toplanır al kanlar
Korkarım adını söylemeye
Korkarım güzelliğinde silinip gitmeye.
.
Bir eylemin içinde bulur... daha önce düşünmeye bile cesaret edemeyeceği bir eylem... bir eylemin içinde nasıl bulur insan kendini? Hayalinden bile geçirmediği bir eylemin içinde bulur mu kendini insan? Hayır, böyle bir şey olamaz. Hiç olmazsa daha önce tasarladığı, ya da hayal gücünü açmayan bir durumda insan akıl ve ruh gücünü koruyabilir. İnsan... insan... kim bu insan?