ÇIRPINIŞ
Ellerini kente henüz yeni girmiş bir yağmurla ıslatıyorsun
Hiç duyulmamış bir tiradı dinliyorum
Bilmiyorum bu hangi ummanın gel gitleri içimde
Bir elim sana uzanırken sevincim dalga dalga yükselir
Koşarken kumlara batarım can havliyle
Hüzünlü sesin bileklerimden tutar
Halim bir mazlumun çırpınışına benzer
Kalbinin üzerinde bir hayat ağacı büyür
Korkarım adını nakşetmeye naif gövdesine
Her harfinden kan sızar
Soluğumda toplanır al kanlar
Korkarım adını söylemeye
Korkarım güzelliğinde silinip gitmeye.
.
Nergis Tozu
Biliyordum ki, toprak katı ve tabiat zalimdir ve insan cinsi bozuk bir hayvandan başka bir şey değildir; biliyordum ki, insan hayanların en kötüsü, en bayağısı ve en az sevimli olanıdır.