“Godot’yu Beklerken ilk kez sahnelendiğinde (1953), yanlış sorulara maruz kalmıştı. Samuel Beckett, tüm oyunun bir symbiosis olduğunu vurgulayarak tiyatro arenasına jestini yaptı. Verdiği ipucunun ıskalanması trajikomik bir durum, oyunun içinde oyun’luk bir olgudur. Biyolojik bir terim olan symbiosis, ‘Değişik iki türün bir arada yaşarken birbirini etkilemesi’ demektir. Bu tanım değerlendirilirse GODOT’nun, God (Tanrı) ve İdiot (Budala) sözcüklerinden harmanlandığı anlaşılırdı. Başrol oyuncuları Vladimir ve Estargon’un Tanrı ve budala adına rol kestikleri ve ruhsal zikzaklarına göre rollerini takas ederek bir harmoni yakaladıkları anlaşılırdı. Onların aslında birbirlerini bekledikleri, buluştuklarında şakalaşırken izleyiciye bir bulmaca sundukları anlaşılırdı.”