İlay-ı Kelimetullah aşkıydı onlarınki! Bu aşkla pişirdiler aşlarını... Horasan Erenleriydi adları, Can Ocağında Pişenlerin! Ol kadirin kudret birlen nazar kıldı, Hurrem badeng bu dünyadın güzer kıldı, Nazar ile kalplere etki ettiler, gönül gözü açık erenler. Can Ocağında pişen aşın lezzeti: “inancımızla yoğrulmuş öz kültürümüzdür.” Kendimizin olan bu kültürümüzü, nice gönül teri ve emeğiyle geliştirdiğimiz bu medeniyeti bir yana bırakarak, bilmem nerenin, bilmem kimin kalıntı değerlerini benimsemek aptallık değilse eğer soysuzluktur!
Reşat Nuri Güntekin “Yaprak Dökümü” adlı romanında, dar gelirli bir memur ailesinin, değişen sosyo-ekonomik şartlar içerisinde ahlâkî yönden çöküşünü, parçalanıp dağılışını anlatır.
Sevda gibi bir gizli emel ruhuna sinmiş;
Bir haz ki hayalden bile üstün ve derinmiş.
Gökten gelerek gönlüne rüzgar gibi inmiş,
Bir sır ki bu,ölsen bile açamazsın..