Nietzsche: "Lou ile geçirdiğim tüm o tatlı ve değerli anları, hepsi gitti. Paylaştığımız o sevgi, nerede o şimdi ? Gitti! Her şey toza toprağa karıştı. Artık onu sonsuza dek kaybettiğimi biliyorum!"
Breuer: "Ama Friedrich, Kaybetmek için önce sahip olmak gerekir."
"Sonunda hiçbir şey söylememiş olması beni kaygılandırıyor. Gözleri açıktı, ama görmüyor gibiydi. Zor nefes alıyordu.
-Yine de en çok çiy damlası, en sessiz gecede düşer, biliyorum.-