Şu var ki, düşman tarafından ve apaçık, maddede ve mânada esir tutulmakla, kendi cinsi tarafından ve gipgizli, maddede hür gösterilip mânada esir edilmek arasındaki ıstırap ve felaket payı galiba ikincisinde daha üstün.
Hiçbir dava, kurbanını vermedikçe yerle gök arası inşasını perçinlemiş olamaz.
Bir parantez açayım: Bir şeyin renk renk bütün sırlarını kaybetmesi ve yolunmuş tavus kuşuna dönmesi için, çok defa modalaşması kâfidir. Modalaşmadan evvel hiç mevcut olmayan bir şey, modalaşınca, var olduktan, yahut var sanıldıktan sonra yoktur. Bütün yarım "var" lar, tam "yok" tan beter!
Vicdan sesiyle konuşmadıkca ve bütün acılığı içinde gerçekleri kucaklamaya davranmadıkça, özlediğimiz hakikat iklimine kavuşmanın yolu bulunamaz.
Neyin peçesini kaldırsa aynı şey çıkıyor.
Ölüm, eşya ve hadiselerin sanki bir nevi üssüdür.