İnsanoğluna en çok dokunan, sevmediğini sevmeye dâvet edilmesi değil de, sevdiğini sevmekten vazgeçmeye zorlanmasıdır. İnsana, kendi sahte kahramanından soğutulmaya çalışılması, yeni bir kahraman sevmeye zorlanmasından daha giran gelir. Hep böyle olmamış mıdır?
İmam-ı Azam'ın buyurduğu gibi: "Sen ilme varını yoğunu, her şeyini feda etmediğin müddetçe ilim sana zırnık vermez. İlim sana zırmık vermez. İlim sana zırmık vermez." İlim bu kadar nazlıdır.
REIS BEY - Ağlayın, çocuklar!.. Mazlûmun, kendinde kıyılana, zalimin de kendinde kıydığına ağlayın!
