'Ehven-i şer' tesellisinde mutlak hayrı aramadan hep şerre katlanmaya razı olmak gibi bir hâl vardır ki, o da felâketin ta kendisidir. Kötünün azına katlanmak, kötünün çoğuna karşı elde tutulacak mücadele azm ve gayretini kaybetmeğe varır ki, işte bu hâl kötünün en kötüsüdür.