Simyacı orada kursu, dört parçaya böldü.
"Bu sizin," dedi parçalardan birini keşişe vererek.
"Seyyahlara karşı gösterdiğiniz cömertlik için."
"Bu cömertliğimin çok ötesine giden bir şükran
ifadesi," dedi keşiş. "Böyle konuşmayınız.
Hayat söylediklerinizi duyabilir ve gelecek sefere daha azını verebilir."
Yamçısını yere yayıp üzerine uzandı, okuyup bitirdiği kitabı da yastık olarak başının altına koydu.
Uykuya dalmadan önce, artık daha kalın kitaplar okuması gerektiğini düşündü: Okunmaları daha uzun
sürer, geceleyin de daha rahat yastık olurlardı.