"Bugün kalbin duygulanımların deposu olmadığını biliyor olsak da kalp her durumda hislerimizin en kolay şekilde üstüne yazılabildiği psikolojik tuval olma niteliğini korumaktadır."
"Benim görüşüme göre, ve sadece bir fikir olarak, korkunun kendine has bir sesi vardır. Ama bu ses nedir?
...gecenin bir yarısında seslenen yalnız sestir derim ben. Bazen boğuktur, mühürlenmiş bir tabutun içinden imdat diye bağıran küçük bir böceğin sesi gibi, bazen de tabut kırılgan bir dış kabuk gibi parçalanır ve içinden gece yarısı karanlığını yırtan tiz, berrak bir haykırış yükselir. Bir başka deyişle, korkunun kendine özgü sesi kişisel itirafın sesidir aslında."
"Ama bu sözcükler, boğazında takılıp kalan bu binlerce, milyonlarca sözcük, arkası gelmeyen sözcükler, sevinç çığlıkları, aşk sözcükleri, budalaca gülüşler, peki onları ne zaman bulacaksın yeniden?"
"Önemli olan tek şey yalnızhğın: Ne yaparsan yap, nereye gidersen git, gördüğün hiçbir şeyin önemi yok, yaptığın her şey boşuna, aradığın her şey sahte. Var olan tek şey yalnızlık, her seferinde er ya da geç karşında bulduğun, dost ya da yıkıcı yalnızlık; onun karşısında, her seferinde yalnız kalıyorsun, yardımdan yoksun, şaşkın ya da afallamış, umutsuz, sabırsız."