Çocukken bir adım geri çekilip olaylara daha rasyonel, nesnel açıdan bakacak zihin gelişimine sahip olmuyorsunuz... Babanız gelip sizi göreceğini söyleyip de hiç gelmeyince sizde bir sorun olduğunu düşünmeye başlıyorsunuz. Sizi görmek istemediği için gelmediğini sanıyorsunuz. İyi biri olmadığınız için. Sorun çıkarıp durduğunuz için.
Pek çoğumuz kimliğimizi tükeninceye kadar çalışmak etrafında kuruyoruz. Buna başarı diyoruz. Gitgide hızlanmaya dayalı bir kütür içinde yavaşlamak zor ; çoğumuz yavaşlayınca suçluluk duyuyoruz.
Hiçbir güç kaynağı ya da fikir kafa tutulamayacak kadar büyük değildir. Büyük teknoloji şirketleri güçlerinin zaptedilemez olduğuna, değişim için savaşmanın nafile olduğuna inanmamızı istiyorlar. Nihayetinde yıkılıp giden diğer güçler kadar kırılgan aslında bu şirketler de.