BerRa DURMAZ
@B_R_D
Melez kampı
121 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Martı Jonathan Livingston
Bir martı en fazla ne kadar yüksekten uçabilir? Bir martı en fazla ne kadar hızlı uçabilir? Ya da bu soruların bir cevabı var mı? Martı Jonathan Livingston diğerlerinden farklı olduğunu biliyordu. Tüm gün alçaktan yavaşça uçup insanların attığı yemeklerle karın doyurup sonrasındaysa uyuyarak günlerini geçiren diğer martıların farklıydı işte. Denediyse de bu şekilde yaşamak mutlu etmiyordu onu. Bir amacı, onu kendi yapan özellikleri olmadan boşlukta hissediyordu. Dışlanmak, yalnız kalmak pahasına onu mutlu eden şeylerden vazgeçmedi. Hızlı uçmak... Hep sorguladı. Nasıl daha yüksekten uçabilirim? Geniş kanatları hızlı dönüşleri engelliyordu o zaman kanatlarını kendine doğru çekip alanı azaltmalıydı, diğer martıların ayıplamaları rahatsız mı ediyordu, o zaman uzaklaşmalıydı. Pes etmeden hayatına devam eden Jonathan, kendi gibi martılar buldu, onun gibi düşünen, onun gibi yaşayan... Martı Jonathan Livingston artık bir efsaneydi. Genç martılara ilham olan bir efsane...
Bizler de böyle değil miyiz aslında? Yapamazsın, edemezsin, hiç öyle şey olur muymuş, otur oturduğun yerde, icat çıkarma gibi lafların ardında ezilip hayallerimizin önüne duvar örmüyor muyuz? Belki de örülmesine sessiz kalıyoruz. Sadece o duvarları aşma düşüncesiyle bekleyerek günlerimizi geçirirsek o duvarlar büyüyecek ve biz artık hayallerimizi göremeyeceğiz bile. O yüzden o duvarları umut ve inatla yıkıp koşmalıyız. Ta ki deniz ve gökyüzü birleşen kadar.
Nil'in Melikesi
Hz Asiye çocukluğunda ailesini kaybettikten sonra öğretmen Apa'nın himayesinde Kraliyet Akademisi'nde eğitim alır. Diğer çocuklar arasında kendini belli eden 4 çocuk; Asiye, Ra, Ha ve Ka
Oz Büyücüsü
Masallar her daim eğendirirken öğretmeyi amaçlar. İçerisinde fantastik ögeler barındırır, böylece hayal gücünü de tetikler. Çoğunlukla çocuklara okunsa da bence masalın yaşı olmaz. Ne de olsa bütün yetişkinler bir zamanlar çocuktu. İlk çağlardan beri insanlar sözlü geleneği sürdürdüler ancak zamanla hayat değişti, yaşananlar değişti, böylece bazı masallar efsaneleşmeye başladı. Yazar L. Frank Baum'un ön sözde de dediği gibi bu kitabı modern zamanın çocukları eğlensin, gönülleri hoş olsun diye yazmış. Ancak vermek istediği mesajlar 7'den 70'e her yaşı etkileyebilecek, kalplerine dokunabilmek mesajlar.
Dorothy, teyzesi ve eniştesi ile Kansas'ta yaşayan küçük bir kız çocuğu. Bir gün hortum çıkar ve evin içindeki Dorothy, köpek Toto ve evi alıp bambaşka bir diyara götürür. Ev, yere inince ülkedeki iki kötü cadıdan birini öldürür. Böylece Dorothy'nin macerası başlar. Tek amacı evine dönmek olan dostumuz yeni geldiği ülkeyi bir yandan keşfetmeye, bir yandan eve dönüş yolunu bulmaya, bir yandan da yeni arkadaşlar edinmeye başlar. Yolda başlarına bir sürü olay gelir. Evini arayan Dorothy ve köpek Toto, cesaret arayan Korkak Aslan, kalp isteyen Teneke Adam ve beyin isteyen Korkuluk'un hikayesini okuyoruz.
Dilini çok sevdim kitabın. Hem sade hem de şarkı gibi. Okurken hayallere dalmamak elde değil. Ancak birkaç yerdeki ölüm kısmı çocuklar için tetikleyici olabileceğinden önce ebeveynlerin, sonrasında zamanı gelince çocukların okuması taraftarıyım.
Kum Kitabı
Kitabımız totalde 13 hikayeden oluşuyor. Yazarımızın da söylediği gibi hikayelerimizin bir kısmı fantastik. Ancak fantastik diyince aklımıza gelen büyüler, yaratıklar, farklı verenlerin aksine yazar Borges alışılmışın dışında bir fantastik anlayışı sunuyor bizlere. Bir banka gençliğinden hali ile oturup sohbet eden bir adam, başı sonu belli olmayan bir kitap...
İlk okuduğumda 13 yaşındaydım. O zamanlar aklımda kalan tek kısım hem ,itabimiin ismi hem de son hikayesi olan ''Kum Kitabı" idi. Başlangıcı olmayan, sayfaları sıra ile gitmeyip her seferinde yeni sayfalar ortaya çıkan bu kitabın olduğu hikaye; ilk okuduğumda da ikinci okuduğumda da aklımda kalan ve beni etkileyen tek kısım oldu açıkçası. İlk ve son hikaye hariç aklımda yer edinmedi.
Küçük Prens
Okuma yazmayı ilk öğrendiğimden beri kitap okurdum ama kitap okumayı sevdiğimin farkında değildim. 2014 yılında öğretmenim okumam için kitabını ödünç vermişti bana. Ben o kitabın her sayfasını ayrı bir heyecanla ve gözlerim parlayarak okumuştum. Sonrasında kitap okumayı ne kadar sevdiğimi fark etmiştim. Bahsi geçen kitap Küçük Prensin üç boyutlu baskısıydı.
Kendimi bildim bileli en büyük korkularından biri büyümekti. Aslında düşününce korktuğum şey büyümek değil büyürken unuttuklarımdı. Elbette her yaşın ayrı bir güzelliği var, elbette her yaşın artıları ve eksileri var. Ancak çocukluğun masumluğunu ve hayallerini hiçbir yaş dolduramaz. Büyüyünce beni korkutan yetişkinlere benzemeyecegime dair kendime söz vermiştim. Bilemezdim ki bazen korktuklarımız zamanla normalleşir.
''Şu yetişkinler ne kadar tuhaf'' der Küçük Prens sık sık. Her gittiği gezegende yetişkinlere dair yeni yeni özellikler öğrenir. Hem çocuk olması hem de dışarıdan bir gözlemci olması yetişkinlere bakış açısını bol bol etkiler. Sadece gün doğumunu izlemekle bile mutlu olunabilcekken sayılara, alkole, egoya ve kimbilir daha nicelerine kendilerini adayan yetişkinler hep bir koşturmaca hep bir arayış içindeler. Halbuki aradıkları ve ihtiyaç duydukları o şey uzaklarda değil.
Her okuduğumda farklı anlamlar çıkarabildiğimi fark ettiğim an her yıl yeniden okumaya karar vermiştim. Bunu çocukluğumdaki hayallerim, geleceğim, hayatım ve en önemlisi dünyasını siyaha boyamamaya söz verdiğim içimdeki çocuk için yapıyorum. Ömrüm yettikçe de yapmaya devam edeceğim inşallah.