Gârip Bir Âdâm

Gârip Bir Âdâm
Gârip Bir Âdâm Ve Gârip Bir Ruh
Bence Şimdi Sen De Herkes Gibisin
Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor Onlardan kalbime sevda geçmiyor Ben yordum ruhumu biraz da sen yor Çünkü bence şimdi herkes gibisin Yolunu beklerken daha dün gece Kaçıyorum bugün senden gizlice Kalbime baktım da işte iyice Anladım ki sen de herkes gibisin Büsbütün unuttum seni eminim Maziye karıştı şimdi yeminim Kalbimde senin için yok bile kinim Bence sen de şimdi herkes gibisin -Nazım Hikmet
Reklam
Müteferriç
Bugün çok güzel bir kelime öğrendim ; Müteferriç. Meğer içimin daralan odalarını, yeryüzünün geniş caddelerinde adımlayarak havalandıranlardanmışım. O boğucu sıkıntı gelip göğsüme oturduğunda, çareyi yollara düşmekte aramam hep bu yüzdenmiş. Fakat bu yürüyüş, sadece yollarla baş başa kalınan kuru bir eylem değil benim için; hele bir de o serin, telaşsız damlalarıyla yağmur bana yoldaşlık ediyorsa...(Kulaklıkta da güzel bir şarkı örneğin Jane maryam, dayan kalbim) Her bir damla toprağa düşerken, sanki omuzlarımdaki o görünmez ağırlığı da yıkayıp alıyor. Yağmur, yeryüzüne inen en güzel teselli oluyor adımlarıma. Ve yürüdükçe, dünyanın neresinde olursam olayım o en sevdiğim manzaraya(eşimden sonra), en güvenli sığınağıma çeviriyorum yüzümü: Gökyüzüne. Yeryüzünün tüm o daraltıcı karmaşasına ve gürültüsüne inat, başımı her kaldırdığımda beni kucaklayan o sonsuz saltanata. Gökyüzü gerçekten de bu alemin kralı; yağmurun, hüznün, yürümenin ve ferahlamanın en büyük şahidi. Toprak ayaklarımı tutsa da ruhumun asıl memleketi hep o sonsuz boşluk. Yağmurda ıslanmayı sevmeyenle olur mu hiç ? Ne güzel bir hemdemdir sessizce yürümek, yağmurla ıslanmak ve sadece göğe bakmak... Belki de bu yüzdendi gökyüzünde ölmek istememin sebebi
Allah’ım bizi bugün bir nikah şahitliğine layık gördü; meğer ne büyük, ne heyecan dolu bir sorumlulukmuş... Elhamdülillah. Rabbim kaza bela vermesin; canım dostumu ve yengemi iki cihanda da mutlu etsin. Beni de bu güzel başlangıçta onlara hayırlı bir yoldaş, güzel bir şahit kılsın. Ömür boyu mutluluklar...
Sen ateşteydin İbrahim, sorana gül bahçesindeyim diyordun.