İbrahim Hocanın ikinci okuduğum kitabı. Hayatdan yaşantıları usta bir şekilde öykülemiştir. Bu öykülerin çoğu kendi yaşantısından oluşuyor. Her öykünün can alıcı yerinden bir başlık oluşturmuş. Öykü bitince o başlığı tekrardan okuyunca adeta öyküyü özetler biçimde. Kitabın en hoşuma giden yönü yazarla samimi bir sohbet havası olmasıydı. Sanki birebir sohbet ediyor gibi. Öykülemesi de gayet başarılı.
Ayasofya bizim kırmızı çizgilerimizdendir. Bir müddet hakkı çiğnendi. Elhamdülillah ki tekrardan olması gerektiği şekle büründü. Gönüllerdeki hüznümüzü giderdi. Şimdi birileri çıkmış laf geveliyor, her zamanki gibi değerlerimizi çiğniyor. Bunlar bizler için ancak ve ancak bir sinek vızırtısı dır.