Konuşmak, anlamsız artık
Duyulmak, anlaşılmak istemiyorum
Bana kalan sadece gitmek
Hayır pes ettiğimden değil
Hayır bu kaçmakta değil,
Kendim olmak istediğimden
Sizden geçip kendime dönme istediğimden
Ben duruyorum.
Dünya ikinci turunu çoktan başlamış
İzliyorum,
Kaldırım taşında oturmuş, geçip gidişine bakıyorum
Yakalayamam gibi,
Yakalamak da istemiyor gibi…
Gitmek istiyorum
Sessizce, gizlice
Yok olur gibi, habersizce
Ne adım kalsın sizde ne varlığım
Bir gölge misali yok olsam.
Dönüp arkama asla bakmam
Kimse “neredesin?” demesin
Ben artık kendimdeyim
Bade🪻
Böyle bir bulmacanın önünde, bütün o tanımadığın şeylerin arasında oturmanın anlamı yok. Bunu saplantıya varır. Bu dünyayla yüzleş. Yollarını öğren, izle, anlamına dair acele tahminlerden kaçın. Sonucunda her şeyi çözecek olan ipuçlarını bulacaksın.
Uzun süre hareketsiz kalamayacak kadar Batılıydım ben. Bir problemin üzerine yıllarca çalışabilirim, ancak 24 saat boyunca hiçbir şey yapmadan beklemek… O ayrı mesele…