Badisəba
@Badi_Seba_18
Amma illər ötdükcə anlayırsan ki, zaman yaraları sağaltmır,ən yaxşı halda onların yerini keyidir, üstlərini ört-basdır edir, bununla da onları müvəqqəti unutdurur. Və bir gün ən rahat halında həmin o unutduğun yaraların nüvəsi oyanır, səni sızıldadırlar, incidirlər. Ağrıdan qıvrıla-qıvrıla qalırsan. Məhz onda əmin olursan ki, dərdi həmişə, misqal-misqal çəkmək birdəfəyə batmanla çəkməkdən daha ağırdır.
"Yaşa, imkan ver, başqası da yaşasın!"
Hər bir insan dünyaya gələndə böyük iddiayla gəlir, yaşa dolduqca yumruğunu sıxıb möhkəmləndirir, mətinləşir. Dağları yara, ümmmanları quruda biləcəyini sanır. Amma zaman keçdikcə xəstəlik, ağrı-acı, maddi və mənəvi itkilər, ayrılıqlar onu mum kimi yumşaldır. Sonda o, elə bir həddə çatır ki, hədəfsiz-filansız, ən yaxşı halda yalnız əzizlərinin xatirinə yaşayır. Yunruqları boşalıb açılır...
Ömrü boyu insanın çox sayda arzuları olur,bəzən onlarca müxtəlif arzunu eyni zamanda daşıyır içində. Belədə arzu şiddəti bölündüyündən arzuların hər biri ayrılıqda o qədər də güclü hiss edilmir.