"İçimde söylemek istediğim çok şey var sanki, çok büyük şeyler. Bunları ifade etmenin yolunu bulamıyorum, bazen bana öyle geliyor ki bütün dünya, bütün hayat, her şey içimde duruyor ve sözcüsü olmam için feryat ediyor. Hissediyorum ama anlatamıyorum.."
Ne kadar çok uyuduğunu,ne kadar çok uyumak istediğini farketti.Eskiden uyumaktan nefret ederdi.Uyku,hayatının en değerli anlarını çalardı ondan.Uykuya nasıl hınç duyardı.Şimdiyse hayata diş biliyordu.Hayat iyi değildi,nahoş,acı bir tat bırakıyordu ağzında.Onu korkutan da buydu.Yaşamı özlemeyen bir yaşam,bitmeye yüz tutmuş demekti.