Bahadır
@BahadirJK
Şarkılar bir nevi ruhun hapishanesi gibidir. Sözlerinde kaderini ararsın; fakat çoğu zaman orada kimse yoktur.
Sevdiğine şiirler yazarsın, lakin onları çoğu zaman başka sevgililer okur. Kalpten çıkan söz, bazen sahibini bulamadan dünyaya karışır.
Bazı sözler kalbi oyalamak için söylenir.
Bazı sözler ise kalbi uyandırmak için.
Aradaki fark birkaç kelime değil, yön meselesidir.
Çünkü insanı kendine döndüren söz başka, Hak’ka döndüren söz başkadır.
Derdimiz dünya mıdır ki bulsak onu avucumuzda?
Bir D’dir gidiyor her şeyin başında.
Deccal de bir D’nin adasında yaşıyordur mutlaka.
İyi D’ler de vardır, biliyorum aslında;
Adı da Dermandır, onu bulana.
Derdi olmayana niye verilsin şifa!
Ben kimim ki, o-bu-şu demekten başka sözüm,
Ben dedikçe çoğalır önümde bin bir düğüm.
Biz der ise bir kişi, bir olur gönül gözüm,
Birden bire veli olur bizde görünen: Bir!
Derviş nice derviş olur,
Hangi ocakta yoğrulur?
Derviş Hak ile değilse,
Yollar berduşla doludur.