Derdimiz dünya mıdır ki bulsak onu avucumuzda?
Bir D’dir gidiyor her şeyin başında.
Deccal de bir D’nin adasında yaşıyordur mutlaka.
İyi D’ler de vardır, biliyorum aslında;
Adı da Dermandır, onu bulana.
Derdi olmayana niye verilsin şifa!
Ben kimim ki, o-bu-şu demekten başka sözüm,
Ben dedikçe çoğalır önümde bin bir düğüm.
Biz der ise bir kişi, bir olur gönül gözüm,
Birden bire veli olur bizde görünen: Bir!
Kim aşka, kalbinden damlayan gözyaşlarına dokunup birkaç cümle akrostiş yazmadı ki?
Ama galiba hepimiz o satırları yanlışlıkla birilerine yazdık.
Sonra düşündüm: Bu iki ünsüzle bir ünlünün bitmek bilmeyen derdi neydi?
Aşk değil miydi bu üç harfi bir araya getiren hasret?
Meğer aşkın aslı da, hasreti de O’naymış.
Belli ki O’ndan başkasına Aşk yok.
Allah’a
Şükreden
Kullar