Kendimi keşfetme yolculuğum da varış noktası bulamıyordum.
Boşluğa varıyordu eninde sonunda zihnimde verdiğim mücadele.
Çıkıp geldi bir gün yaralı kuşum.
Nereden tanıdığımı bilmiyordum.
Okumaya başladım yüreğini, okudukça kendimi buldum...
Eksik parçalarımı yerine oturttu, anlam arayışımmın varış noktası gibiydi.
Yaralı kuşum benden şifa beklerken, yaralarımın merhemi olduğunu bilmiyordu.
Küçük bir serçe misali aldım avuçlarıma . Sıksam ölecek, bıraksam uçup gidecek.
Ve yine cümlelerim yarım kalacak...