Başkaları var olduğu için düşüncelerimizi ifade edebilir,onları sınayabiliriz;başkaları bizim için düşüncelerimizi öğüttüğümüz ,onları pürüzlerinden arındırıp parlattığımız değirmen taşı görevini üstlenir.
Söylediklerimize karşı çıkacak kimse olmazsa sonunda hep haklı olduğumuza inanırız ve gün gelir haksız olmaya başlarız.
Yalnızken saçmalama tehlikesi vardır.Ancak insan yine de kendi başkalarını iyi seçmeye özen göstermelidir.
Gökyüzüne bakıyorum,ay ışığının altında yalnızım.Bir kişiyi özlersiniz ve bütün dünya ıssızlaşır…
Müziği duyuyorum ‘Yalnızca sen karanlığı aydınlık yapabilirsin’ gözlerimden yaşlar fışkırıyor, ölmek istiyorum
Her şeye sahip olabilirim ama asıl ihtiyacım olan şey yok: İnsan sıcaklığına sahip değilim.Birinin bana “nasılsın?”dediğini duymak için dünyadaki bütün altınları verebilirim.