İşe yaramayan kişisel başarı çağında yaşıyoruz ;çünkü işe yarar görünen hiçbir şey başarı değil. Kişiler geçerli işleri yaptıkları oranda sahici işleri yapmaktan alıkonuluyorlar, eğer sahici bir iş yapmak istiyorlarsa bunun geçmişle mi gelecekle irtibatlandırılacağı konusunda hiç bir düşünceleri yok.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çağımızın blöfler çağı olduğunu söylemek mümkün.
Hangi şekli almış olursa olsun, insan teki bir gün kendinden bağımsız olarak şekillenmiş bir dünyaya bırakıldığını farkeder.
Öğretim ve eğitim tek boyutlu insanlar üretmeye, imal etmeye hasredilmişse, musikiyle ruhsal ilişki kurmuş kişiler bu kalıplaştırıcı alandan derhal şahsiyet arama alanına sapar.