İlginç olan hiç bir alıntı yapmamam oldu. Hemen bitti. Sıradan bir hikaye, uzun uzun tasvirler sayesinde sayfa sayısına ulaşılmış sanki. Neyse zaman geçirmeye azda olsa yardımcı.
Bana gelince; yavaş yavaş bu
şoku üzerimden attım ve yıllar sonra
Avusturya elçiliğinin verdiği bir davette bir
ataşe ile tanıştım, Polonyalıydı, ona o gencin
ailesini sorduğumda, ailenin oğlunun –
kendisinin de kuzeni oluyormuş– on yıl önce
Monte Carlo’da kendini vurduğunu
anlattığında hiçbir şey hissetmedim. Hiç canım
yanmadı