Durmadan bir yoldan söz ettim:
suyum ben, adımı unutmadım.
Dolanıp bir gün yanına düştüğüm
bir dağdan söz ettim;
dünyanın işine karışmadım,
beni avutmaz dünya, beni tutmaz da,
dolanıp içinde kirinin
yine temiz gelmek istedim.
Göğsümde sedeften bir çiçek taşırım:
konuşmam artık,