Yola çıkmayı hayal etmek bile, bir hedefi gözetmek, bir amaca ulaşmak, bir kavuşmayı özlemek kadar güzel, gerekli, büyüleyici, ve heyecan verici olabilir.
.. işte kader hep böyle davranır bizlere, hemen arkamızdadır, omzumuza dokunmak içini elini çoktan ileri doğru uzatmıştır, bizlerse hâlâ, Geçti gitti, gösteri bitti, yine aynı hikâye, diye homurdanıp dururuz.
Sabah, gün doğarken ikisi, üçü bir araya gelirler ve dans ederek günün gelişini kutlarlar. Hayatı bu kadar sevinçle karşılayan bir turna kuşları vardır, bir de çocuklar.
Aslında yaptığımız şey halı dokumak.
Attığımız her adım.
Yaptığımız her iyilik, her kötülük birer ilmek.
Unutulur gider sanıyoruz.
Oysa halının üzerine işleniyor.
Halı bittiğinde bakıyoruz üstüne, her şey görünüyor.
Doğrular, yanlışlar, hatalar, sevaplar.