Balcan Aydın
@Balcann
İşte böyle birtakım insanlar vardır ki çalışmazlar. Sen ben çalışırız, onları besleriz. Herhâlde biliniz ki biz ahmağız. Onlar akıllıdırlar. Çünkü biz çalışır iken biraz da malımız, paramız var iken geçinemiyoruz. Onlar hiç çalışmadan bir parasız, senin benim hesabıma pek güzel yaşıyorlar. Bu da bir sanattır. Bir insanın cüreti çok, utanması az olduktan sonra her yerde gül gibi geçinir.
Reklam
Uzun bir vefaya kalbimizin verdiği karşılık, hemen daima nankörlük ve acı bir vefasızlıktır.
Ey! Kesik başın ruhu neredesin? Vücudunu parça parça edip her uzvunu bir tarafa attılar. Ruh, senin için parçalara ayrılamaz diyorlar. Bunu sarhoş aklım almıyor, çünkü her varlık gibi tek olan bir şey, mutlaka kesir kabul eder. Sen de cesedin gibi parçalandın mı? Yoksa toplu hâlde mi duruyorsun? İnsanlar seni yakalayamıyorlar. Bütün hınçlarını bedenden alıyorlar. Hâlbuki bütün şeytanlıkları eden sensin. Cezayı o çekiyor.
Maktulün cesedi, katilin başına bela kalan öyle müthiş bir musallattır ki, derin kuyulara atılsa kendini gösterir. Toprağa gömülse vakit ve saatini bekleyen bir tesadüfün yardımıyla silkinerek çıkar, denize atılsa dalgalar sahile getirir... Öldürülenin maneviyatı, öldürenin beynini kaplayan daimî siyah bir kâbustur. Sessiz maddiyatı ise parçalanmış bile olsa çoğu zaman katilini yakasından tutarak zabıtaya teslim edinceye kadar uğraşır. Ayrı ayrı yerlere atılan, gömülen, yakılan bu kısımları görenleri, işitenleri hayretlere düşürecek bir mucize gibi günün birinde bir araya toplanarak reddi mümkün olmayan bir cinayet kanıtı şeklinde korkunç, apaçık, katilin önüne çıkarlar.
İnsan bir defa kazıklanır. İki defa aldanır fakat üçüncüsünde, dördüncüsünde kendi de başkalarını dolaba getirmezse öyle bir muhitin ahengi, daha doğrusu ahenksizliği içinde bunalır, yaşayamaz. Ahlaksızlık da mide fesadı gibidir. Bir kere bozuldu mu artık düzelmez.
Reklam