Ahmet Ümit okumaya Kırlangıç Çığlığı ile başlamıştım. İnsanı o kadar çok içine çekiyor ki kitap başladığında bırakamıyorsun. Körebe’yi bulmaya çalışırken tıpkı Başkomiser Nevzat gibi düşünmeye çalışıyorsun. Tam buldum katili derken aslında bulmadığını tahmininin yakınından bile geçmediğini anlıyorsun.