Baloğlan Nasibli
@Baloglan
...vahşi hayvanların o dayanılmaz duygularını biliyordu. Ağlayamazlar, gözyaşlarıyla ve yüreklerinin bitkinliğinde teselli bulamazlar, düşmanlarını affedemezler. Istıraplarını mücadelede, düşmanlarının ölü bedeninde veya kendi yok oluşlarında boğmaya çalışırlar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Mutluluk da çaresizlik kadar kaçınılmaz ve çoğu zaman daha erişilebilirken insanlar neden acıya, ölüme güveniyorlar..?
Ama insanlar doğduklarından ötürü yaşarlar, akıldan ve hakikatten ötürü değil; yürekleri çarptıkça onların çaresizliğini işler, böler, kendi de sabır ve emek içinde kendi özünü yitirerek yıkılır gider...