Hilal
@Banasormaax
Esas olan an'da kalıp an'ı yaşayabilmek...
20 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
#okudumbitti
Yaprak dökümü tadında bir kitaptı. Hiç mi iyi bir şey olmaz, hep mi bir felaket... Karakterleri de hiç sevemedim; ya Polyanna gibiydiler ya da kara bulut misali karamsarlardı. Sadece kaynana karakterini beğendim, harbi kadındı.
Ve yazarın okuduğum Saray Bosna serisi kitapları gibi değildi. Onlarda ruh vardı, ileti adrese ulaşıyordu; bunda maalesef olmadı.
20’li yaşlar severek okur bence.
#Okudumbitti
Bolca #tatkaçıran içerir..
Klasik bir biyografi degil bir kere..Latince öğretmeni asagı latince öğretmeni yukarı diye diye kitapta okudugumuzun "William Shakespeare" oldugunu öğreniyoruz.Eşi Agnes ile tanismasını,evlenmelerini ve evlilik hayatlarını gercek ve kurgu bir arada etkileyici bir dille anlatıyor yazar.Evlilikleri basta sevgi doluyken zamanla ,yasananların etkisiyle birbirlerini kaybediyorlar bence.Ki salgın sebebiyle kaybettikleri ogullarından sonra, shakespeare de eşi agnes de derin bir yas sürecine girip uzaklasiyorlar birbirlerinden.Ozellikle anne agnes hayatla bagını minimum seviyede tutuyor..Anne agnes sessizce yasını tutarken baba Shakespeare de yasını hamlet adı oyunu yazarak yasıyor tabir i caizse..Shakespeare'in oglunun kaybı sonrası yazdıgı oyunu oglu hamneti ölümsüzlestirme istegi olarak yorumladım..Yas bir surec degildir,bazen nefes aldıgımız surece tutarız yasımızı,acıyla yasamayı öğreniriz...
#okudumbitti
Calep, bir gün dikkatsizliği yüzünden çocuğunu kaybeder. Bu olaydan sonra büyük bir suçluluk duyar ve çocuğunu kurtarabilmek için zaman yolculuğu yapmaya karar verir. Tek amacı, geçmişi değiştirip çocuğunu hayata döndürmek ve eski mutlu gunlerine dönmektir .
Calep'i enn rahatsız eden şey, çocuğuna yeterince dikkat edememiş olması ve bunun sonucunda yaşanan kayıptır. Bu durum onda derin bir yıkım yaratır ve tüm hayatını çocuğunu kurtarma fikrine adar. Çocuğunu hayatta tutup onunla yeniden mutlu bir yaşam kurma isteği içinde giderek güçlenir.
Ancak, her şey planladığı gibi gidecek mi??
Bence Mobius'un en acımasız taraflarından biri, bazı kayıpların insanı değiştirdikten sonra kişinin gerçekten eski huzuruna dönüp dönemeyeceği sorusunu açık bırakmasıdır. Bu sorunun cevabı kişiden kişiye değişebilir; benim için ise geri dönmenin mümkün olmadığı yönündedir.
Kitabın finaline geldiğimde, tam anlamıyla bir kısır döngü hissi oluştu. Hiçbir şeyin düşündüğümüz gibi olmadığı, olayların bir döngü içinde tekrar ettiği ve bazı döngülerin aşılamadığı fikri bende güçlü bir şekilde yer etti.
Kitap daha kısa olabilirdi ama yine de başarılıydı ve genel olarak beğendim.
Sessizliğin Yanıtı normalde akıp gidecek bir kitap ama daha yavaş yavaş, özümseyerek okumak istedim. Altını çizerek okudum, okurken altını çizdim bazen mütemadiyen..
"İçinde ip, tırmanış kramponları, uyku tulumu, çadır, hatta kancalar, ağır bir çanta bu ve dağcıyla kim karşılaşırsa edineceği ilk izlenim elinde buz kazması kuvvetli adımlarla ilerleyen bu adamın büyük bir gayesinin olduğu. Fakat karşısına kimsenin çıktığı yok."
Hazırlık var, kararlılık var, bekleyiş var; beklerken insanın dönüşümü ve bunu gözlemlemek var... Hayat kadar gerçek.
Evet, kimsenin çıktığı yok hayatta da. Hazırlık bazen bir ömür sürebiliyor.
Puan vermedi
Ne hissediyorum?? Zihnim basbayağı dolu Bay Auster sağ olsun :) Bir hayat ama dört kez yazmış, her seferinde de dört ayrı yerden tutmuş o biricik hayatı. Hani bazen “şöyle yapsaydım nasıl olurdu” deriz ya, işte düşüncenin kağıda dökülmüş hali bana göre. Öyle su gibi de akmıyor, hani yoğun mesai isteyen bir kitap. Öyle ki araya kitap almaktan çekinip aynı başında başlayıp bitirdiğim ilk kitap
Kitaptaki bazı boşluklar canımı yaktı
Bittiğinde…
Hayat dediğin giriş gelişme sonuç bilinen bir şey değil, ihtimallerle dolu bir yumak gibi diye çokça düşündürdü. Bir sürü kapı, hangisinden geçersen yolun o kapının ardı sıra misal, seçimlerimizi yaşıyoruz hissi verdi..
Bay Auster, 4 3 2 1 ile olasılıkları öyle güzel konuşturmuş ki.. Her olasılığın kalbi ve her kalbin sesi… İyi ki dediğim bir kitap...
