Sana, bedenin üzerinde hafif, mizanda ağır bir ameli öğreteyim mi? dedi.
Ben:Evet, yâ Resûlüllah! Öğret!
Buyurdu: “O amel, susmak, güzel ahlâk ve kişiyi ilgilendirmeyeni terk etmektir.”
Belki de kulun sermayesi vakitleridir. Vaktini fuzûlî nesnelere sarf ettiği zaman, o vakitlerle âhirette azık olacak bir sevabı edinmediği takdirde sermayesini zayi etmiş oluyor.
Çünkü sen, konuşmaya sarf edeceğin zamanını düşünceye sarf ettiğin takdirde, düşünce ânında menfaati pek büyük olan İlâhi rahmetin esintilerinden birisi çoğu zaman senin için açılabilir.