Baran ŞİMŞEK

Baran ŞİMŞEK
@Baransimsek
Yıllar utanmazmış.. Söğüt dalının altına saklanmış masum öpücükler, Kupkuru dalların kırık dökük hatırası kalmış Yoksa bir zamanlar en sevdiğim o sokak Nasıl da karanlığa sarılmış olsun.. Vahşileşmiş bedenler Çirkince değdiği vakit Aşk acısıdır bu veledi zina. Aşk saklanmış. Sus pus sokak lambaları. En sevdiğim o sokakta. Karanlık sakladıklarından utanmış.. Her doğan güneş Çöplük dolu sabahlara Aydınlıkla bakarmış.. Baran Şimşek
Şiir
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dört duvarın kurulu kurbanı Akar kan, Yolu değirmenin.. Hangi can daha değersiz Masumiyet Neden bu denli önemsiz.. Hiç hissetmek Hiç olmak üzereyken Siyam ikizi olmak bir Avrupalıyla.. Tahrip olmak Derin resimlerden Çıkarmak fırça darbelerini, Orkestralar susmuşken Soloya kalkmak gibi.. Denemiş Dememiş olmamak.. Gül bahçesinde pislik arayanlara. Aldanmamak gibi. Dinlenmiştim. Hakikiydi halim, Yenmek değildik mesela. Kaybolmadan ve kaybetmeden,
Şiir
Şimdi bir ağaç altında, Yakalasam seni, Unuturum sanarsan gamı kederi elemi.. Ben farketmeden. O gün ve her ertesi, İlk iç çekişimde İlk duyuşumda tenini İlk bakışında bana. Ve her ertesi.. Haykırıyorum, Sesime ağlarken bazan Tırtıllar yakalıyorum.. Değil mi ki yine gam kavuruyorum.. Tutsan fırlatsan beni Mahkum olmuşum. Dönüp dolaşıp gardiyana el pençe divan, Öylece tutulmuşum. Yaksan beni, Ki ortalık yangın yeri. Neyleyim? Zaten çoktan kavrulmuşum.. Baran Şimşek
Şiir
Yeşilliklerden maviliklerden geçtim Hür diyarları kendime mesken bildim Deryanın karasına tutuldu gözlerim Gecenin ayazı vurdu esti, gürledi. Bunca zaman bunca yer Önü sonu yok kalbim. Seni bu harabeye kitledim.. Ben terk etmedim.. Kilidi denizin ortasına attı ruh. Ya maşuk gelir alır seni, Ki vuslattır.. Ya aşk Tutar gölgeni, Ki bu yangın Susmaktır.. Baran Şimşek
Şiir
Kelimenin kağıda dokunduğu yer ile Mürekkebin kalemden çıktığı noktada En derinine inerken sayfaların Dokunmak istediğim bu ağaç parçası olsa, Odundur netice de taa en başında.. Olsun yontmak isterdim.. Ne zaman ki gözlerin girdi hayatıma. Uzun uzun tövbe ettim.. Ben ellerim aklım ve tüm azalarım, Bütün gece Ve bütün hafta bir mısra ile belki bir kaç kalp peşinde.. Sense bir bakış, Akılıma zeval Kalbime dert Ruhuma deva verdin.. Ceylan sürülerine kaçış yolu olsa Gözünden başlardı bilirim.. Sözüne merak borcunu Hasret edinirim.. Aslan olmayı hayal ettirirken Adımların, Adım adım pusu kurmuş beklemekte Seni Hayalim..
Şiir